‘m geri…

this entry is long overdue. sobrang tagal na dapat lumabas but i just decided to keep quiet. since wala me sa pinas at  nasa malayo akong lugar, i keep myself informed with the latest news, etc thru abs-cbn beta, philippine star on line, inq7, mga friends kong bloggers.  dito ko nalalaman ang mga latest showbiz balita at lately ang circus about the forthcoming election.  yesterday, i received an email, last week i received a message from a dear friend. today, while having a quick look sa inq 7.net i come across this article about…of all, What is your most memorable break-up and one  about article "time to say goodbye(http://showbizandstyle.inquirer.net/lifestyle/lifestyle/view_article.php?article_id=50742)."  ayoko na sana i dignify kaso medyo naapektuhan ako with that email yesterday and with these articles and in fairness sa article ni kristeta sa column ni ricky lo sa philippine star.  Memorable break up siyempre yung sa boracay!  nampucha, una mahal.  sabi ng isa kong frend, ang arte daw namin manong sa jeep na lang daw sana or sa kanto naghiwalay.  dumayo pa daw kami at gumastos.  well, you dont plan things to happen.  but the inevitable happened in the middle of a well planned vacation.  secondly, nightmare yung mga narinig ko nung gabing iyon. unbelievable!  pangatlo, mahirap mag walk out kapag malayo ang lugar and in the middle of the night. after we had the discussion, parang gusto kong mag walk out pero paano?  lalanguyin ko ang boracay island at sa manila bay ako pupulutin. at napaka sosyal ko naman kung mag special flight ako. it was really a patibong. ang pang apat, mahirap umuwi mag isa.  i mean not literally but alam mo yung wala ka sa sarili because yung away nung gabing iyon eh sariwa pa sa alaala mo.  punong puno ng galit at kanegahan ang pagiisip mo…siyet!ayoko na sana balikan pero i think it would be better to face this than ran away again!  pero, okay naman lahat. kumbaga eh, may closure na, naka move on na.  yung present reaction ko eh dahil siguro ang super extended kong lungkot dahil walang pasko, walang valentine’s day,  walang katapusan premier night (lamay) ng mga ama ng mga goodfriends ko sa pinas…at ang huli, hetong article na ito. kaya, sorry pinatulan ko.